شهيندخت مولاوردي چند روزي از قتل دختر جوان به دست پدرش در شهر خوي مي گذرد.فرماندار خوي در تشريح جزئيات اين جنايت به اعتراف متهم اشاره کرده که به استناد شايعاتي که از مسايل اخلاقي دخترش به گوشش رسيده به خودش اجازه داده با محاکمه، صدور حکم و اجراي آن در ملاعام با شليک دو گلوله آبروداري کند و به دليل ممانعت از رسيدن نيروهاي امدادي به محل حادثه دختر جوانش در دم جان مي سپارد. اگرچه آمار دقيق و مستندي در مورد چنين قتل هايي که با نام دفاع از ناموس انجام مي شود و به قتل هاي ناموسي موسوم است در دسترس نيست، اما براساس گزارش سازمان ملل هر ساله بيش از 5000 زن در اقصي نقاط جهان به دلايل ناموسي به دست پدر، شوهر، برادر يا فاميل هاي ذکور خود به قتل مي رسند. پاکستان، افغانستان، ايران، ترکيه، بنگلادش، عراق، يمن، اردن و لبنان از جمله کشورهايي هستند که بيشترين آمار قتل هاي ناموسي در جهان به نام آنها ثبت شده است. ريشه اين جنايات که بدترين و افراطي ترين شکل خشونت عليه زنان در خانواده است و در دفاع از شرف و ناموس مردان خانواده به وقوع مي پيوندد به فرهنگ، مناسبات و قوانين مردسالارانه و قبيله اي جوامع بر مي گردد. کاستلز پدرسالاري را کنترل بي قيد و شرط مردان بر زنان و فرزندان تعريف مي کند.بر اين اساس طيفي از دلايل از جمله از زير بار ازدواج ناخواسته نرفتن تا رابطه جنسي خارج از ازدواج را مي توان براي توجيه اين قتل ها و طبيعي جلوه دادن و رسميت بخشيدن به آن رديف کرد که عمدتا هم با بردن انگشت اتهام به سمت زنان و دختران،  (و امروز به سمت شبکه هاي اجتماعي) مورد تاييد و تشويق جامعه  قرار مي گيرد و معمولا ماموريت مردان و پسران خانواده  در کنترل و محدود کردن زنان و دختران فاميل محسوب شده و قانون هم مجوزهاي لازم را براي ارتکاب آن در اختيار قرار مي دهد.  به رغم روند تضعيف ساختارهاي پدرسالارانه در نيم قرن اخير به نظر مي رسد هنوز در سطوح مختلف به موازات هم تلاش مي شود تا قدرت اين ساختارها حفظ شود. صرف نظر از تاثير خلاها و تجويزهاي قانوني و عدم بازدارندگي آن در ارتکاب اينگونه اعمال، سوالي که اين روزها مي تواند ذهنها را به خود مشغول کند آن است امروزه والدين تا چه اندازه از مهارت برقراري ارتباط سازنده و مؤثر با فرزندان خود برخوردار هستند؟هرچند اين سوال به طور جدي در مورد مهارتهاي ارتباطي پدران و مادران و مناسبات فيمابين آنها هم مطرح است و نيز بين ساير افراد جامعه در رفتار و تعامل صحيح و اصولي و ميزان تاب آوري و ... بويژه در خانواده هاي دو فضايي کنوني (فضاي واقعي و مجازي) که مدت مکالمات و ارتباطات کلامي اعضاي خانواده از متوسط دو ساعت به ??دقيقه در روز رسيده است تا چه اندازه توانسته ايم از اين ظرفيت براي ارتقاي اين مهارتها بهره برده و تهديدات آن را به فرصت تبديل کرده و گسست نسلي را به حداقل برسانيم ؟ در يادداشت قبلي که به مناسبت روز جهاني مبارزه با مواد مخدر با اشاره به شعار امسال سازمان ملل در گوش سپردن به کودکان و جوانان به عنوان گام نخست در رشد ايمن و سالم آنان منتشر شد، بر اهميت هنر خوب گوش کردن و مهارت گفتگو و تاثير آن بر پيشگيري و بازدارندگي از بسياري از آسيبها تاکيد شد.اين حوادث جانخراش که گاه گداري در گوشه و کنار مملکت اتفاق مي افتد تلنگري است بر وجدان خفته همه کساني که مسئوليت خود را  در اين باب به باد فراموشي سپرده اند. اينک که دختر جوان شهرمان به خون خفته است ماييم و يک ابراز تاسف براي پدري جنايتکار و تسليت به مادري  که به يکباره تمام هستي خود را از دست داده است و سر تکان دادن براي دختري  که.... اي کاش اين بار تمام واکنشها به اين خلاصه نشود. معاون رييس جمهور در امور زنان و خانواده