بسمه تعالی

برنامه ریزی لازمه هر حرکت موفقیت و پایدار است. چگونگی وضعیت زنان و ضرورت پیشرفت آنان به عنوان نیمی از پیکره  انسانیت که دهه هاست از مسایل روز و مورد بحث دنیا بشمار می رود، زمانیکه از مرحله گفت و شنود و شعار به حوزه برنامه ریزی و اقدام برسد، نتیجه لازم را خواهد داشت.

در سال های اخیر تلاش شده موضوع زنان و نیازهای آنان از این منظر مورد اهتمام باشد. اولین جلسه ستاد ملی زن و خانواده در اسفند 96 به ریاست رییس جمهور سه مصوبه شامل "تدوین شاخص های عدالت جنسیتی"، "آموزش های قبل و بعد از ازدواج" و "خط مشی ورزش و نشاط دختران" داشت که در مهر 97 توسط معاون اول به وزارت خانه های آموزش و پرورش، کشور، ورزش و جوانان، علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مرکز آمار و معاونت رییس جمهور در امور زنان و خانواده ابلاغ شد. سپس شاخص های عدالت جنسیتی تدوین، تصویب و برای اجرا ابلاغ شد.

این برنامه ریزی برای تحقق عدالت جنسیتی اما از نگاه دولت به معنای آنست که دستگاهها در موضوعات مختلف مانند آموزش و بهداشت، نگاه تبعیض آمیز نسبت به زنان نداشته و خدمات عادلانه در اختیار مرد و زن قرار گیرد. در حوزه شهری مثال های زیادی در این مورد مانند دسترسی زنان به فضاهای ورزشی، تفریحی، سهولت و امنیت حمل و نقل عمومی و معابر، کیفیت زندگی و محیط زیست و همگرایی با سیاست های دوستدار خانواده وجود دارد. مثلا در مورد امکاناتی مساجد برای نمازگزاران؛ آیا عدالت جنسیتی در مساجد با در نظر گرفتن نیازها و توانایی های زنان و خانواده در نظر گرفته شده است؟ آیا با توجه به اینکه کودکان اکثرا همراه مادران هستند، طبقات بالا با فضاهای کوچک تر و پله های متعدد باید به زنان اختصاص یابد؟ آیا خدماتی برای کودکان همراه مادران نمازگزار در نظر گرفته می شود؟ این نکات را در دوره سوم شورای شهر تهران متذکر شده بودم. 

شهرداری و شوراها باید نقش بی بدیل خود را در حمایت از ارایه خدمات عادلانه به ویژه در ایجاد فضاهای ورزشی و پر نشاط برای دختران و بانوان ایفا کنند و هم اکنون که ظرفیت قابل توجهی برای همکاری و همفکری میان دولت و شوراها و شهرداری ها وجود دارد، فرصت ها از دست نرود. امید است با انتخاب شورایارهای زن در انتخابات جدید، این ظرفیت نیز به مجموعه همکاری های کنونی اضافه شود تا سراهای محله بتوانند در این موضوعات بیش از گذشته فعالیت کنند.

خوشبختانه به خاطر صعود شاخص های بهداشتی و درمانی در ۴ دهه اخیر، امید به زندگی در زنان ایرانی از ۵۵ سال به ۷۶ سال افزایش یافته، اما بیماری های جوامع صنعتی مانند کم تحرکی از عوامل امراض متابولیکی، قلبی و عروقی، دیابت و افسردگی هستند. در حالیکه یک ساعت پیاده روی در طبیعت معادل قرص کاهش فشار خون عمل می کند. حالا، همه باید با هم برای فراهم کردن امکانات مساوی و عادلانه به خصوص برای نشاط و ورزش اقدام کنیم. اینکار منافاتی با اعتقادات دینی ما نداشته و با حفظ شئونات امکان اجرای عدالت وجود دارد. فراموش نکنیم امروز دشمن ایران با جنگ اقتصادی و روانی، امید و نشاط مردم را هدف قرار داده است.