یادداشتی از نرگس کریمی، مشاور ایثارگران معاونت رییس جمهور در امور زنان و خانواده

سوم خرداد سال1361 خرمشهر آزاد شد و در اصل این تنها آزادسازی خرمشهر نبود، بلکه روز آزادسازی ارزش های ملی و انسانی و مقابله با تجاوز بود. آن روز امام خمینی فرمود "خرمشهر را خدا آزاد کرد". آزادی خرمشهر با ایثار و از خود گذشتگی و جان فشانی های مردان و زنان حماسه آفرین، برگ زرینی است در سرنوشت ایران عزیز.

در رقم زدن تاریخ، زنان و مردان با هم نقش آفرینی دارند؛ اگر چه شدت و ضعف این نقش آفرینی ها در مقاطع مختلف می تواند متفاوت باشد، اما در قصه پر افتخار خرمشهر زنان چهره های پر رنگ نبرد و ایثار بودند.

امسال در حالی که سی و هشتمین سال آزادسازی خرمشهر را در آستانه چهلمین سالگرد دفاع مقدس گرامی می داریم، به روان پاک زنان و مردان حماسه آفرین آزادسازی شهر خون و قیام درود می فرستیم و خاطرنشان می نماییم که با تحقق پدیده انقلاب اسلامی در اواخر قرن بیستم به رهبری امام خمینی، منافع جهانخواران را به خطر انداخت و این صدام بود که به نمایندگی از آنان برای جنگ علیه یک ملت بیدار پا پیش نهاد و در شهریور 1359 به خاک کشور تجاوز کرد.

وقتی در پاسخ به این حمله مردان راهی جبهه ها شدند، زنان از حماسه آفرینی بی نصیب نماندند. زن ایرانی تصویری قوی از خود نشان داد؛ در نقش های رزمی، امدادگری و ستادهای پشتیبانی درمان، جهاد مالی، حمایت عاطفی و روانی، ایثار، فداکاری، شهادت طلبی، جانبازی و اسارت. برخی از منابع رقم 171 اسیر زن و در منابع بین المللی 21 زن اسیر ایرانی در دوران جنگ به ثبت رسیده که مشهورترین آنها خانم ها فاطمه ناهیدی، معصومه آباد، خدیجه میرشکار و شمسی بهرامی بوده اند.

نام 6428 زن شهیده در طول جنگ ثبت شده که 500 نفر از آنها رزمنده در جبهه های دفاع مقدس بوده و باقی بیشتر بر اثر بمباران ها به شهادت رسیدند.

آنهایی که در جبهه ها بودند خودجوش همپای مردان به میدان مبارزه با دشمن رفتند. مانند زنان و دختران خرمشهری که با تجربه خود از دوران انقلاب کوکتل مولوتوف می ساختند و به جنگ با تانک ها می رفتند و این حضور آنان روحیه رزمندگان را  تقویت می کرد. نقش زنان همچنین در شناسایی ستون پنجم و همکاری های اطلاعاتی، پشتیبانی رزمندگان، خنثی سازی و امدادگری برکسی پوشیده نیست.

جنگیدن البته امری مردانه به حساب می آمد ولی آن روزها زنان و  دختران ما در خرمشهر به دفاع پرداختند. اگر چه با مخالفت هایی به جهت ترس از اسارت و تجاوز دشمن مواجه شدند. اما به هر حال جبهه های غرب و جنوب کشور شاهد رشادت های آنان بود و علاوه بر آن  اصلی ترین سرمایه های زندگی خویش اعم از همسر و فرزند و برادر و پدر و مادر و اموالشان را هدیه می کردند.

در این میان، حضور مستقیم زنان در نبرد آزادسازی خرمشهر و قبل از آن مشهود و ستودنی است و از نمونه های بارز آن انسان های سترگ شهیده شهناز محمدی و شهیده شهناز حاجی شاه هستند.

 از زنان مبارزی که به افتخار جانبازی نائل آمدند هم می توان از خانم ها سکینه و رباب حورسی، نرگس بندری زاده، لیلا حسینی، زهرا حسینی، مژده امباشی، زهره آقا جلیل، نوشین نجار و فاطمه تدین نام برد که هنوز اسوه صبوری و استقامت هستند.

اینان آن روزها دخترانی 16 تا 26 ساله ها بودند می توانستند مانند دیگران شهر را ترک کننده، اما ماندند و حماسه آفریدند و نام نیکشان را در تاریخ کنار فرماندهان شهید خرمشهر محمد جهان آرا و عبدالرضا موسوی ثبت کردند.

زنان جامعه ما در واقع سربازان گمنامی بودند که بار سنگین تدارکات دفاع مقدس و برخی وظایف دیگر را به عهده داشتند و برای حفظ میهن از تجاوز دشمن به نحو مطلوب جانفشانی کردند . امیدواریم که در شهرهای محل شهادت، اسارت یا جانبازی آنها تندیس هایی از ایشان نصب شود و این اسوه های استقامت و شجاعت به نسل جوان امروز شناسانده شوند.