بسم الله الرحمن الرحیم ضمن تبریک ایام ربیع الاول و میلاد پیامبر اکرم (ص) و تقارن آن با میلاد حضرت مسیح- پیامبر محبت و دوستی- فرا رسیدن هفته وقف را تبریک گفته و از سازمان اوقاف و امور خیریه جهت میزبانی این نشست تشکر و قدردانی می نمایم. حس نوعدوستی و سنت حسنه وقف از گنجینه های غنی فرهنگ اسلامی- شیعی بوده و از آنجا که این حس همزاد و در ذات همه انسانهاست و در فرهنگ ایرانی ما نیز بر آن تاکید بسیار شده، اما ظرفیت های بسیار آن هنوز شناخته نشده و برای فرهنگ سازی و نهادینه شدن نیاز به رسانه های عمومی و خصوصاً برنامه ریزی در حوزه آموزش و پرورش دارد. نقش محوری زنان در ترویج، تقویت و احیاء این فرهنگ بسیار حائز اهمیت است. زنان ذاتاً مصداق این توصیه قرآن کریم هستند که: "السابقون بالخیرات" وقف چشمه جاری در کرانه کویر زندگی است که بسیاری از محرومیت ها و نواقص خصوصا در عرصه اقتصادی را می تواند برطرف نماید. با ترویج این فرهنگ ما می توانیم به توسعه متوازن برای رسیدن جامعه ای به دور از فقر و فساد و تبعیض دست یابیم و مشمول این آیه از سوره عصر باشیم که: " ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات" به همین منظور از رییس سازمان اوقاف و امور خیریه درخواست دارم پیگیری های لازم جهت احداث خوابگاهی بمنظور استفاده همراهان بیماران زن بیمارستان مسیح دانشوری مجدداً در دستور کار و همکاری مشترک این سازمان با معاونت امور زنان و خانواده قرار گیرد. همچنین لازم دیدم در بخش دوم سخنان خود به مشکلات پیش روی معاونت از ابتدای دولت یازدهم تا کنون اشاره ای داشته باشم. ما در روزهای اولیه فعالیت معاونت در دولت یازدهم با بخشنامه ای در خصوص عدم الزام به ایجاد پست مشاور امور بانوان از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی مواجه شدیم که کار ما را دچار مشکل کرد چراکه مدتها طول کشید این موضوع را جا بیاندازیم این بخشنامه به معنی لغو جایگاه امور زنان نیست و در واقع این به معنی تعریف ساختار مناسب در چارچوب سیاست جدید دولت مبنی بر چابک سازی و کوچک سازی است که هنوز هم تبعات این بخشنامه گریبان گیر معاونت است. حال طرح این سوال لازم است که جایگاه زنان در نظامات برنامه ریزی ما کجاست؟  و مشخصاً در نظام برنامه ریزی ستاد تدوین برنامه ششم، زنان چه جایگاهی دارند؟ به عنوان یکی از اعضای کابینه دولت و با وجود اینکه در تمام جلسات دولت حضور داشته ام هنوز نمی دانم متن سیاست کلی برنامه ششم توسعه که سازمان برنامه ریزی به مجمع مصلحت نظام پیشنهاد داده چیست؟ اسامی 29 شورای برنامه ریزی اعلام شد، اما با وجود پیگیری معاونت و با تاکید جناب آقای نوبخت جایگاهی واضح و روشن از زنان در آن شوراها تعریف نشده است. یکی دیگر از آسیب ها، فراهم نبودن زمینه های تحقق برنامه های توسعه ای کشور بوده و با توجه به آسیب شناسی که از برنامه های توسعه ای کشور انجام شد. بخصوص برنامه پنجم توسعه می توان گفت که در خوشبینانه ترین حالت نه فقط در حوزه زنان بلکه بطور کلی فقط 20 تا 30 درصد این برنامه محقق شده است. با وجود تغییر رویکرد های اصلی دولت، پس از روی کار آمدن دولت یازدهم، اما همچنان نقش زنان در شوراهای برنامه ریزی کمرنگ است و در نامه ای به آقای نوبخت این را اعلام کردم که این حرکت برای جامعه پیام دارد که شما چه برداشتی از زن، نقش و سهم وی در توسعه کشور دارید؟ بهرحال ما از سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور در خصوص ساختار و برنامه طلبکاریم. ما اولین تشکیلاتی در ریاست جمهوری هستیم که خودمان را با سیاست های دولت تطبیق دادیم. اما همچنان برای کمترین فعالیت معاونت دچار مشکل می شویم. ما چون امکان جذب مدیر و نیروی انسانی از خارج ریاست جمهوری نداریم هنوز سه پست مدیریت در معاونت امورزنان خالی است.  ما هنوز مدیر روابط عمومی, مدیر برنامه ریزی و مدیر هماهنگی استانها و سازمانهای مردم نهاد نداریم و همه اینها به کار ما لطمه وارد می کند. ما مشاور وزیری در امور بانوان داریم که یک سال است موفق نشده وزیر را ملاقات نماید. با این وجود چه انتظاری است از این ساختار و این تشکیلات که به تنهایی بتواند مسئولیتی را که عزم ملی را می طلبد به سرانجام برساند. مسئله ای که بنا به فرموده مقام معظم رهبری جزء مسائل درجه اول کشور است و این پیکره ای که شاهد هستیم روز به روز ضعیف تر و نحیف تر می شود. بنابراین مسئله عمده، غیبت زنان از نظامات برنامه ریزی کشور است و باید روشن شود در ستاد برنامه ششم توسعه که پشت درهای بسته برنامه ریزی های خود را انجام می دهند، چه تعداد از زنان حضور دارند؟ مسئله دیگر که نمود عینی داشته و آشکار به نظر می رسد غیبت نگاه توسعه ای به امور زنان و خانواده در این نظامات است. همچنین سازمان مدیریت و برنامه ریزی باید پاسخگو باشد که طبق ماده یک برنامه پنجم توسعه، سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت تا کنون تدوین می شده و مبنای برنامه ششم قرار می گرفت، این سند کجاست و جایگاه زنان در این سند چگونه است؟! تا ما در چارچوب آنچه که به طور کلی در زمینه توسعه برای کشور محقق می شود و آنچه دولت در زمینه توسعه متوازن به آن می پردازد بتوانیم خود را هماهنگ کنیم و همسو با آن گام برداریم. مگر می شود دولت در شعارها و برنامه های خود به توسعه متوازن بپردازد ولی از حوزه زنان و خانواده غفلت کند؟ ما اطمینان داریم با بی توجهی به حوزه زنان، توسعه کماکان از عدم توازن رنج خواهد برد. امیدوارم با احیاء سازمان مدیریت و برنامه ریزی و یکپارچه شدن فعالیتها، دیگر اشتباهات گذشته تکرار نشده و مسائل به سمت حل شدن پیش برود. ما از همان روزهای ابتدایی شروع کار خود، دغدغه برنامه ششم را داشتیم. مجموعه ای از فعالیتها  از جمله آسیب شناسی وضعیت موجود زن و خانواده و آسیب شناسی برنامه های توسعه ای کشور در این حوزه که برای برنامه ششم جزء ضروریات بود. همچنین سی و یک گزارش در سطح استانها تهیه و ارائه گردیده است و نیز جمع بندی چالش های حوزه زنان که از سوی استانها و دستگاههای اجرایی با همکاری وزارت کشور صورت پذیرفت نیز قابل ذکر است. همچنین اطلس اجتماعی وضعیت زنان و خانواده در معاونت امور زنان انجام شده و نقشه آسیب ها نیز آماده گردیده است. به جرأت اعلام می کنم که معاونت امور زنان و خانواده یکی از دستگاههایی است که به صورت کاملا علمی اولویت برنامه ها و اقدامات خود را در زمینه برنامه ششم فر اهم نموده است. ما همچنین سند راهبردی توسعه امورزنان و خانواده را در دستور کار خود داریم و برای بند بند سند چشم انداز بیست ساله نظام در حوزه زنان برنامه و راهبرد پیش بینی کردیم که به زودی این سند در قالب یک همایش رونمایی خواهد شد و هم در برنامه ششم و هم برای تحقق سند چشم انداز بیست ساله نظام در توسعه امور زنان از آن بهره خواهیم برد. همچنین با توجه به 14 محور ماده 230، کارگروه های تخصصی زنان در 13 محور در معاونت امور زنان و خانواده تشکیل شده است. یکی دیگر از اقدامات معاونت امور زنان در ابتدای دولت یازدهم بررسی، مرور و ارزیابی همه اسناد و مدارکی بود که از دولت دهم به ارث رسید و ما تا پایان برنامه پنجم ملزم به اجرای آنها هستیم. از آنجا که تقسیم وظایفی میان دستگاهها صورت پذیرفته بود، اولین قدمی که برداشتیم درخواست ارائه گزارش کردیم که به دلایل مختلفی از جمله عدم وجود اعتبار لازم این برنامه ها محقق نشده بود. آنچه در ابتدا به نظرمان رسید که می توان انجام داد استخراج برنامه ها و وعده های وزیران در هنگام رأی اعتماد بود و همچنین در مرحله بعد استخراج وظایف دستگاههای اجرایی بر طبق بسته اجرایی برنامه جامع توسعه امور زنان و خانواده بود و قبل از تدوین لایحه بودجه به تمام دستگاهها اعلام نمودیم که متناسب با این وظایف اعتبار لازم را پیش بینی کنند و ما را نیز جهت پیگیری های لازم در جریان قرار دهند. همچنین با صدور نامه ای از همه وزرا درخواست کردیم که زمینه حضور، مشارکت و عضویت مشاورین و مدیران کل امور زنان و خانواده را در شوراها، کمیته ها و کارگروه هایی که در سطح وزارت خانه تشکیل می شود فراهم نمایند. لازم به یادآوری است برنامه ششم در دستور کار تمام کارگروه های تخصصی معاونت قرار گرفته است، و طی مکاتبه ای از تمامی مشاورین و مدیران کل حوزه زنان درخواست شده محورهای پیشنهادی خود را آماده و ارسال نمایند. هر جایی که پیش بینی کردیم بشود جای پایی در سیاست های کلی برنامه ششم به جا بگذاریم، سعی کردیم ورود داشته باشیم. در کمیته زنان، جوانان و خانواده مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای اجتماعی کشور و نیز کارگروه تشکیل، تحکیم و تعالی خانواده ذیل آن شورا که معاونت امور زنان و خانواده ریاست آن را بر عهده دارد. با همه این اقدامات باز هم تأکید می کنم به عنوان عضوی از هیأت دولت هنوز از مفاد پیش نویس سیاست های کلی برنامه ششم –پیشنهادی سازمان مدیریت و برنامه ریزی- مطلع نبوده و نمی دانم چرا در عناوین بیست و نه شوراهای برنامه ریزی پیش بینی شده به حوزه زنان بی توجهی شده است؟ و ما در این فرایند در کجای کار هستیم؟ با این اوصاف تلاشهای ما همچنان با در بسته مواجه می شود. در پایان امیدوارم در تدوین برنامه ششم همانگونه که سازمان مدیریت و برنامه ریزی وعده داده است، یک نوآوری صورت پذیرفته و حرکتی به سوی تدوین برنامه ای پروژه محور و مسئله محور صورت پذیرد که در طول پنج سال آن برنامه محقق شود و از کلی گویی و آرمانگرایی پرهیز گردد.